Over je schuldgevoel tijdens burn-out
Je zit thuis. Je collega's werken door. Je partner brengt de kinderen naar school. En jij? Jij ligt in de zetel en hebt het gevoel dat je niets doet.
"Ik zou toch iets nuttigs moeten doen." "Anderen moeten nu mijn werk overnemen." "Wat zullen ze wel niet denken?" Het zijn gedachten die bijna elke vrouw die thuis is met stressgerelateerde klachten en/of burn-out kent. Schuldgevoel is een van de zwaarste dingen tijdens de periode thuis. En het staat je herstel vaak in de weg.
In deze blog lees je waar dat schuldgevoel vandaan komt, waarom het niet klopt en hoe je er zachter mee kan omgaan.
Waarom voel je je zo schuldig?
Veel vrouwen met burn-out zijn gewend om altijd klaar te staan. Voor hun werk, hun gezin, hun vrienden, hun ouders. Je haalt een groot deel van je waarde uit wat je doet voor anderen.
En dan valt dat ineens weg. Je kan niet meer. Dat voelt alsof je tekortschiet.
Daar komt de buitenwereld nog bij. Burn-out zie je niet aan de buitenkant. Je hebt geen gips of verband. Misschien krijg je opmerkingen als "Je ziet er toch goed uit?" of "Wanneer kom je terug?". Ook goedbedoelde vragen kunnen het gevoel geven dat je je moet verantwoorden.
Niets doen is niet niets
"Rust nemen is geen verloren tijd. Het is het werk dat je nu te doen hebt"
Hier zit het grootste misverstand. Je doet helemaal niet niets. Je bent aan het herstellen.
Burn-out is een toestand van diepe uitputting. Je lichaam en je hoofd hebben maanden, soms jaren, op reserve gedraaid. Nu hebben ze tijd nodig om te recupereren. Dat is niet lui zijn. Dat is sterk zijn.
Vergelijk het met een gebroken been. Niemand verwacht dat je ermee gaat lopen. Bij burn-out is de wonde onzichtbaar, maar de rust is net zo nodig.
Jij bent niet de oorzaak
"Had ik het maar beter aangekund." Veel vrouwen zoeken de schuld bij zichzelf. Maar burn-out heeft nooit één oorzaak.
Het is altijd een combinatie van factoren. Een hoge werkdruk. Zorgtaken thuis. Een moeilijke periode in je privéleven. De verwachting van de maatschappij dat je alles combineert. En ja, soms ook eigenschappen zoals perfectionisme of moeilijk nee kunnen zeggen.
Iedereen heeft een eigen vatje veerkracht. Dat het jouwe overliep, zegt niets over hoe sterk je bent. Het zegt wel iets over hoeveel er al in zat.
Hoe ga je nu om met dat schuldgevoel?
Schuldgevoel verdwijnt niet van de ene dag op de andere. Maar je kan er wel anders mee leren omgaan.
Enkele dingen die kunnen helpen:
Zie rust als een taak. Herstellen is je opdracht van dit moment. Een wandeling, een dutje, een rustige middag: het hoort er allemaal bij.
Laat je niet leiden door wat anderen denken. Je hoeft niemand te bewijzen dat je echt ziek bent.
Praat erover. Met je partner, een vriendin, je huisarts of een psycholoog. Schuldgevoel groeit in stilte en krimpt als je het deelt.
Merk het op. Zeg tegen jezelf: "Daar is dat schuldgevoel weer." Je hoeft het niet weg te duwen. Alleen al benoemen geeft wat afstand.
Spreek jezelf toe zoals je een vriendin zou toespreken. Wat zou je zeggen tegen een vriendin met burn-out? Waarschijnlijk iets veel milder dan wat je tegen jezelf zegt.
Wat wil ik dat je onthoudt?
Je bent niet lui. Je bent niet zwak. En je bent zeker niet de enige.
Je bent aan het herstellen van een periode waarin je te lang te veel hebt gegeven. Dat vraagt tijd. En die tijd mag je jezelf geven, zonder schuldgevoel.
Wil je meer weten over wat herstel na burn-out echt inhoudt? Lees dan ook mijn blog "Waarom rust alleen niet volstaat".
